Język obcy w szkole

Na każdym poziomie edukacji język obcy należy do przedmiotów obowiązkowych. O ile w szkole podstawowej jest on jeden, w gimnazjum i liceum dochodzi drugi. Do najpopularniejszych należą angielski, niemiecki, francuski, rosyjski, rzadziej włoski i hiszpański. Zdarza się też, że w danej szkole można także chodzić na zajęcia dodatkowe z wybranego języka. Również na studiach należy przejść przez kurs języka obcego; tu też można się także w ramach zajęć dodatkowych zapisać na inne kursy. Dodatkowo poza językami nowożytnymi obowiązuje także łacina, rzadziej greka. W obecnych czasach trudno sobie wyobrazić, by można było funkcjonować bez znajomości angielskiego, choćby podstawowej. Zwłaszcza że nawet osoby uczące się innych języków mają z nim styczność na co dzień poprzez telewizję, muzykę, Internet, gry – i mimowolnie przyswajają sobie słówka czy podstawowe zwroty. Język przydaje się w przyszłości – w przypadku wyjazdów za granicę czy starań o pracę. Dawniej ze względów politycznych obowiązywała nauka rosyjskiego; dziś choć brak przymusu zewnętrznego, presja społeczna jest zbyt silna, by jako pierwszego języka obcego nie wybrać właśnie angielskiego. To sprawia, że panuje ogromne zapotrzebowanie na anglistów nie tylko w szkołach państwowych, ale także w prywatnych, na kursach językowych i wśród korepetytorów. Nauka języka obcego w szkole przestała wystarczać – większość rodziców w trosce o swoje pociechy organizuje im zajęcia dodatkowe i przygotowania do egzaminów, by uzyskać pożądany w przyszłym życiu certyfikat. Powoli sama szkoła przestaje pełnić funkcje wyroczni, a pomaga po prostu utrwalić nabytą wiedzę na zajęciach dodatkowych.